Ja, daar zit je dan! In de wachtkamer van de dokter te wachten totdat je aan de beurt bent. We vinden het heel normaal, omdat we weten dat we op de juiste plaats zijn en dat de dokter zelf je zo zal roepen. Wachten hoort bij het leven, niet alleen bij de dokter, maar ook in de rij voor de kassa of aan de telefoon, want er zijn nog 5 wachtenden voor je.
Het wachten wordt pas ongemakkelijk als je ergens op wacht, maar je geen duidelijk inzicht wanneer het gaat gebeuren. Exact hetzelfde ervaren we in het wachten op de komst van Jezus Christus. We weten, vanuit de Bijbel, dat Jezus gaat neerdalen vanuit de hemel om ons te ontmoeten in de lucht, maar wanneer?
Hoe lang?
Herken je de hartenkreet in het wachten: “hoe lang nog, Heere?” Er is zoveel leed, zovelen lijden, de duisternis kan soms zo bedrukkend zijn, dat voor je gevoel het wachten lang genoeg heeft geduurd. Die momenten hebben wij ook! Het is begrijpelijk en tegelijkertijd is het “ik” gericht. Alsof God Zijn timing niet perfect is en Hij Zijn timing afhankelijk moet maken van mijn ongeduld. Dat zal natuurlijk niet gebeuren!
De Bijbel leert ons geduldig te zijn: “Wees daarom geduldig, broeders, tot de komst van de Heere. Zie, de landbouwer verwacht de kostbare vrucht van het land, en heeft daarbij geduld, totdat het de vroege en late regen zal hebben ontvangen. U moet ook geduldig zijn en uw hart versterken, want de komst van de Heere is nabij” (Jakobus 5:7-8). In de wachtkamer van het leven mogen we geduld oefenen! Als je het wachten ziet als een oefening die je samen met God mag doen, verandert het wachten in een positieve ervaring.
Afleiding
Zie je jezelf zitten in de wachtkamer bij de dokter? Er liggen tijdschriften, je mobiel brandt in je binnenzak. Eén klik en je bent ergens anders met je gedachten. Afleiding is soms welkom, je hoeft namelijk even niet na te denken over de situatie waarin je verkeert. Maar toch, het heet niet voor niets “afleiding”, het leidt je ergens van af. Je ervaart het wachten niet meer. Soms kun je zo opgaan in de afleiding, dat je schrikt wanneer je naam ineens wordt geroepen. Je was er wel… maar toch ook niet.
Ook daar heeft de Bijbel iets over te zeggen: “Maar u, broeders, bent niet in duisternis, zodat die dag u als een dief zou overvallen. U bent allen kinderen van het licht en kinderen van de dag. Wij zijn niet van de nacht en ook niet van de duisternis. Laten wij dan niet, evenals de anderen, slapen, maar laten wij waakzaam en nuchter zijn” (1 Thessalonicenzen 5:4-6).
Het is een oproep om niet in “slaap” te sukkelen in de wachtkamer, maar om waakzaam en nuchter te blijven, juist wanneer het wachten zo lang lijkt.
Wachten
Wachten is niet een passieve houding aannemen, op de manier dat het wel een keertje komt. Nee, wachten maakt je actief, je krijgt een ander perspectief, het geeft je moed om op te staan.
Je maakt je actief, want het zet je prioriteiten op scherp. Je komt in
beweging, omdat achterover leunen geen optie meer is. De boodschap van redding en liefde is urgenter dan ooit.
Het geeft je moed, omdat je weet dat Zijn komst nabij is. Wij zijn de generatie die de komst van Jezus Christus gaan meemaken. De tekenen van deze tijd zijn zo overduidelijk, daar kun je niet omheen.
Tenslotte
Je bent niet alleen in het wachten! Als je jezelf inbeeldt dat je in een wachtkamer bent: je bent daar niet alleen! Miljoenen christenen wachten op de komst van Jezus Christus!
Bemoedig elkaar dus met deze woorden: “Want de Heere Jezus Zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel. En de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan. Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn, samen met hen opgenomen worden in de wolken, naar een ontmoeting met de Heere in de lucht. En zo zullen wij altijd bij de Heere zijn” (1 Thessalonicenzen 4:16-17).
Dit is de hoop en de belofte die ons nooit ontnomen kan worden.
Blijf samen vol verwachting uitzien naar de dag waarop de bazuin zal klinken.